Verankerd in mijn heden

Zonder erbij stil te staan
laat ik mijn gedachten los.
Al het materiële achterlatend stijg ik op,
met niets dan de warmte die mij omgeeft.

Herinneringen, als een film door mijn hoofd,
symboliek als uitgangspunt.
Ik reik naar wat steeds verder bij me vandaan drijft,
oneindig lijkt dit mij te kwellen.

Dan dringt het tot mij door, dat
alles weer omlijnd is.
Ik zal het nooit kunnen omklemmen.

Niet omdat het voortbeweegt.,
Het staat stil, net als ik, opgesloten,
in wat altijd mijn heden zal blijven.

Juno & Jupiter

door Maroesjka Verhagen

... Terug <